I’m not plastic

- Door Marcel van Enckevort, business manager bij Eurasiacorp.

 

In november 2017 werd ik uitgenodigd om deel te nemen aan de Circulaire Markt van MVO Nederland. Als bedankje voor onze deelname kregen alle deelnemers een kunststof bidon met de tekst ‘I’m not plastic’. Een op zijn minst verwarrende claim voor op een plastic fles.
Als consument word je tegenwoordig overladen met allerhande duurzaamheidsclaims op verpakkingen. Van ‘gemaakt van suiker’, tot ‘recyclebaar’ en ‘ISCC Plus gecertificeerd’.

Maar wat stellen deze claims nu echt voor? Hoe duurzaam zijn deze verpakkingen en kunnen ze wel gerecycled worden? Ook merkeigenaren zelf worstelen met deze vragen. Dit blijkt uit de gemaakte duurzaamheidsclaims, waarbij de plank regelmatig wordt misgeslagen. Voor hen is er echter een eenvoudig hulpmiddel; ISO 14021. Hierin staat onder andere dat alleen Post-Consumer en Pre-Consumer (Post-Industrial) materiaal aangeduid mag worden als gerecycled materiaal (materiaal dat opnieuw verwerkt of teruggewonnen is) in een product of verpakking. Als de industrie nu eens zou beginnen met eenduidige duurzaamheidsclaims te maken, in overeenstemming met deze standaard, dan zijn deze claims wellicht ook voor de consument te begrijpen.

Kunststof verpakkingen worden namelijk niet van suiker gemaakt en als de kunststof gemaakt is van hernieuwbare grondstoffen dan bevat het product dat ervan gemaakt wordt nog steeds geen gerecycled materiaal. Een verpakking wordt ook niet per definitie gerecycled als deze vermeldt ‘recyclebaar’ te zijn. ISCC Plus is een massabalans systeem dat gebruikt wordt voor chemische recycling van plastic verpakkingsafval. Op zich een nuttige aanvulling op de mechanische recycling maar dit ‘advanced’ of ‘molecular’ recycling noemen werkt echter alleen maar verwarrend voor de consument. Het stellen dat een verpakking, van ISCC Plus gecertificeerd materiaal, gemaakt is van gerecycled plastic is ook te kort door de bocht en ook niet correct volgens ISO 14021. Bij de consument wordt zo de indruk gewekt dat het plastic afval één op één verwerkt is in de nieuwe verpakking. Dit terwijl er van het plastic afval eerst een olie wordt gemaakt door het chemisch te kraken en deze olie vervolgens wordt gebruikt voor de productie van nieuwe plastic.

Ook recyclebaar is een rekbaar begrip want de vraag is; wie bepaalt wat recyclebaar is? Neem nu de kroepoek verpakking welke vermeldt dat deze nu recyclebaar is. Dit omdat deze plastic verpakkingen sinds januari 2020 bij het plastic afval ingeleverd mogen worden. Flexibele folieverpakkingen kunnen weliswaar gerecycled worden maar het blijft een grotere uitdaging dan het recyclen van vormvaste verpakkingen. Ik betwijfel of gemetalliseerde verpakkingen kwalitatief bijdragen aan de recycling van flexibele folieverpakkingen. Wellicht dat een herdefinitie van recyclebaar dan ook op zijn plaats is?

Reacties

Reactie toevoegen