Ber Wesselingh: ‘De klant moet jouw toegevoegde waarde zien’

In de rubriek ZZPack’er vertellen mensen uit de verpakkingsbranche over hun beweegredenen om zzp’er te worden en hoe ze dat ervaren. Aflevering 11: Ber Wesselingh (58 jr), specialist in kunststof verpakkingen en -processen.

Eigenlijk is hij geen zzp’er meer. Van 2013 tot en met mei dit jaar was Ber Wesselingh nog wel een ‘zelfstandige zonder personeel’. Het laatste jaar huurde zoetwarenproducent Cloetta Holland hem in, waar hij nu in vaste dienst is. Cloetta, bekend van onder meer Red Band, Venco, Sportlife, Xylifresh en King, had hem gevraagd in vaste dienst te komen omdat er structureel werk bleek te zijn voor een verpakkingskundige. ‘De DBA-wet van staatssecretaris Eric Wiebes bracht voor mij te veel onzekerheid. Door deze wet dreigt voor de opdrachtgevers die zzp’ers te lang in dienst hebben een boete. Ze durven hierdoor geen zzp’ers meer in te huren, zonder een payroller er tussen te plaatsen. De rol van de payroller haalt veel van het rendement van een functie weg. Toen ik de kans kreeg om in vaste dienst te komen bij Cloetta in Roosendaal, heb ik die nieuwe opportunity aangegrepen.’

Voorbedrukte deksels
Vers uit de schoolbanken van TU Delft leerde Ber Wesselingh in de jaren tachtig bij GEP Plastics anders denken over productontwikkeling. Het bedrijf had in de begin jaren dat kunststof in opkomst was de overtuiging dat alles uit kunststof kon worden gemaakt. ‘Verander je iets aan een verpakking of product, dan heeft dat gevolgen in het totale proces.’
Die ervaring kwam goed van pas bij zijn volgende werkgever, TW Packaging Twente, want het was in de tijd (1993) dat Unilever ging overstappen van haar ronde boterkuipjes naar het rechthoekige Euro kuipje. TW Packaging leverde hiervoor de thermogevormde deksels. De opdrachtgever wilde over van PET naar PP. De groene dekselrand van Bona, de blauwe rand van Blue Band en de gele rand van Zeeuws Meisje moesten van te voren worden bedrukt, rekening houdend met de vervorming van het drukbeeld tijdens thermovormen. ‘Het was een eindeloos puzzelstuk. We pasten machines aan om een consistent beeld te krijgen en gingen bijvoorbeeld pulserend met tienden van seconden verwarmen. Als je een proces verandert, moet je alle stappen in dat proces tegen het licht houden. En ook hier weer, anders gaan denken. Je extrudeert de folie niet om te thermovormen, je extrudeert om te bedrukken. Het waren spannende tijden. We gingen in één keer over. 60 miljoen deksels voor verschillende brands.’

Commercieel en techneut
Het commerciële stuk van verpakkingsontwikkeling was nog een onontgonnen gebied voor Wesselingh, die daarom na het Unilever-project een MBA TSM business opleiding volgde. Bij TNO bracht hij de theorie in de praktijk als ‘techniek verkoper’, wat achteraf toch niet zijn ding was. ‘Ik miste de praktijk en de productie en maakte in 1998 weer de overstap naar een kunststof verpakkingsproducent, Phaff Kunststof in Zevenhuizen, wat nu Hordijk is.’
Daarna volgenden folieproducent Goglio in Zaandam en Meuwissen Industrie in Haarlem dat industriële laminaten en gecoat papier produceert.
'Mijn voorliefde voor kunststof verpakkingen komt iedere keer terug. Verpakkingen zitten op de grens wat je met kunststof kan doen. De uitdaging zit vooral in het feit dat je met grote aantallen hebt te maken, waarbij nummertje één tot en met nummertje zestigmiljoen goed moet zijn, terwijl je sleutelt aan de grenzen van wat mogelijk is. Steeds lichter, steeds dunner en met behoud van functie en winstmarge. Een idee moet je twee keer verkopen. Eerst aan de klant en dan binnen de organisatie. Daarom zat ik regelmatig op de stoel van ontwikkeling. De passie voor techniek was gebleven en zo kwam ik terecht bij Unilever R&D Food Solutions. Daar werkte is aan de implementatie van nieuwe projecten, onderzocht nieuwe mogelijkheden en koppelde zaken als een soort mediator aan elkaar binnen de driehoek techniek, commercie en ontwikkeling. Dat werk, dacht ik, kan ik ook als zzp’er doen.’ In 2009 maakte hij de overstap.

Scherp blijven
In het begin moest Ber Wesselingh vaak uitleggen wat hij als consultant kon betekenen voor een bedrijf. ‘Het vak verpakkingskundige was bij veel bedrijven minder goed bekend. Voor recruitmentbureaus zoals Progressive en Huxley was het ook zoeken, maar ze kregen wel vragen binnen voor projectleiders. Uiteindelijk heb ik er mijn weg kunnen vinden als zzp’er en diverse leuke en interessante interim opdrachten gedaan, zoals bij Intertaste, Douwe Egberts en SC Johnson.’
‘Dat was leuk werk. Je blijft scherp als je bij verschillende bedrijven terecht komt. Je moet snel weten hoe de productie in elkaar zit, hoe marketing functioneert en hoe het commerciële traject loopt. De klant moet zien waar jouw toegevoegde waarde zit. Het draait om de vraag: waar verdien jij het geld voor je klant. Als die klant dat inziet, doe je het goed. Belangrijk is wel dat je acquisitie blijft voeren. Dat is soms lastig, als je nog vol passie in je huidige opdracht zit.’
De grens tussen vast dienstverband en zzp’en vervaagt, meent Wesselingh. ‘Je hoeft niet altijd voor zes maanden ergens te werken. Het kan ook voor drie of vijf jaar zijn. Je moet gewoon waardevol zijn voor je werkgever.’