Anne van Seters: ‘Ik doe de klussen waar anderen niet uitkomen’

In de nieuwe rubriek ZZPack’er vertellen mensen uit de verpakkingsbranche over hun beweegreden om zzp’er te worden en hoe ze dat ervaren. Aflevering 1: Anne van Seters (50), onder meer werkzaam voor FrieslandCampina, Unilever, Royal FloraHolland en Nutricia.

‘Schijnbaar onmogelijke opdrachten zijn de mooiste opdrachten’, zegt Anne van Seters rustig en met overtuiging. ‘Zoals toen Unilever haar Lipton piramide theezakje op de markt wilde zetten. Het beschikbare verpakkingsmateriaal voor de theezakjes was tien keer duurder dan begroot en de machine was zes keer te langzaam. In zo’n situatie krijg ik het liefst de vrije opdracht “regel het”. Het is dan een uitdaging om in dat spanningsveld de zaken bij elkaar te brengen. Dit doe je onder meer door een heldere probleemstelling te definiëren en de oplossingsrichting gestructureerd na te jagen. Uitzoeken welke technieken beschikbaar zijn en gebruik maken van je netwerk van leveranciers. Maar ook op zoek gaan naar nieuwe paden, nieuwe leveranciers. Vanuit een andere invalshoek zaken bekijken, omdraaien.’
Bij Leerdammer kreeg hij een soortgelijke opdracht. De vele eisen voor een upgrade voor de bestaande kaasverpakking leken onhaalbaar. ‘Twaalf eisen leken onmogelijk. De verpakking moest bijvoorbeeld met dezelfde hoeveelheid materiaal stevig worden en meer opvallen in het schap. Door onder meer de seal te bedrukken, kreeg de verpakking meer shelf impact. Door het vision seal-inspectiesysteem leek dat niet te kunnen, maar we vonden er een oplossing voor.’

Levensmiddelentechnologie
Tijdens zijn studie levensmiddelentechnologie bracht het bijvak Verpakkingstechnologie van Professor Kooijman hem op het spoor van de verpakkingsindustrie. Na zijn studie in 1991 werkte de levensmiddelentechnoloog onder meer als project manager bij Unilever Research en was packaging development manager bij Campina en Bel Leerdammer. Vervolgens nam Van Seters in 2008 een jaar vrij om de één jarige Fulltime International MBA-studie Innovatie & Duurzame ontwikkeling te volgen bij de TiasNimbas School Business School. Tijdens die studie schreef hij een persoonlijk ontwikkelingsplan, waaruit naar voren kwam dat hij een sterke drive had om een eigen bedrijf te starten. Gelijk na het afronden van de studie in 2009 begon hij hiermee, maar het vinden van investeerders was in die periode lastig. 
‘Midden 2010 werd het weer tijd om eigen geld te verdienen. Freelancen was de meest voor de hand liggende optie. Al snel liep ik tegen mijn eerste freelance-opdracht aan. Bij Nutricia zochten ze een verpakkingskundige voor een investeringsproject voor het implementeren van een nieuwe aseptische verpakkingslijn voor sondevoeding. Vanaf dat moment heb ik niet meer zonder opdracht gezeten.’

Recruitment
De meeste opdrachten komen binnen via recruitmentbureaus, zoals Progressive en SDF. Dit soort ‘makelaars’ legt de contacten tussen de bedrijven en de zelfstandig professional en doen de financiële afhandeling. Als na het introductiegesprek blijkt dat beide partijen met elkaar in zee willen gaan, is het een kwestie van onderhandelen over het tarief en randvoorwaarden, zoals reiskosten.
Als een opdracht bijna is afgelopen, spreekt Van Seters zijn netwerk aan en heeft hij over het algemeen weer snel een nieuwe opdracht. ‘Bijna wekelijks krijg ik nieuwe opdrachten aangeboden, het zijn echter vaak opdrachten die niet bij mij passen vanuit mijn ervaring, interesse of richting waarin ik me wil ontwikkelen. Daarom is het belangrijk dat je voor jezelf helder hebt wat je eisen en wensen zijn. Wat wil je wel, wat wil je niet.’

Vast dienstverband
‘Het voelt goed nu’, antwoordt hij op de vraag of hij ooit weer terug wil naar een vast dienstverband. ‘Soms zie ik wel functies voor een vaste baan voorbij komen, maar die benauwen mij meestal. Het is een gedoe, een vast dienstverband. Je krijgt te maken met een vast aantal vrije dagen en vaste werktijden en doelstellingen worden gekoppeld aan bonussen. Nu heb ik meer diversiteit. Ik kom bij allerlei bedrijven, en heb te maken met uiteenlopende producten. De ene keer is het projectmanagement voor een babyvoeding verpakkingslijn en de andere keer is het een businesscase voor een fust voor snijbloemen.’
‘Daarnaast heb ik meer vrijheid. Vanwege mijn thuissituatie met kleine kinderen werk ik rond de 32 uur per week, verdeeld over vijf dagen. Maar soms werk je 50 uur in de week of ben je zes dagen van de week met de klus bezig en ga je door in de avonduren als de kinderen slapen.’
Terug in vast dienstverband zal niet snel gebeuren, maar een eigen bedrijf blijft een droom. ‘Het is interessant om met andere ideeën bezig te zijn. Dat is een erfenis van mijn MBA-opleiding. Het is de combinatie van vrijheid en zelf richting bepalen, die ik leuk vind.’

https://www.linkedin.com/in/annevanseters